Kan het niet

 

 

Stil zit ik voor het raam

Kijk naar buiten en roep zachtjes je naam

Ik zie je staan in mijn dromen

Maar je wil maar niet naar me komen

Alles is voorgoed gedaan

Nu jij hier bent heen gegaan

Het is stil zonder jou

Mijn moeder waar ik zo van hou

Kan het maar niet plaatsen

Wil het niet

Telkens als ik naar je foto kijk

Word alles zo onbelangrijk

Wil ik bij je zijn

Maar ik moet vechten tegen de pijn

ik moet vechten voor het leven

Wat jij me ooit hebt gegeven

Maar mijn zin om te vechten is ver zoek

Er komt wel geen einde aan dit gesloten boek

Kon je maar eens een teken geven dat het je daar goed ging

Ik wou dat ik dat teken van jou ontving

Nu het tijd word om te denken aan feesten

Mis ik je nog het meesten

Jou plaats nooit meer bezet

Altijd een geldig verlet

Nooit meer je glimlach die je zo sierde

Als we samen een feestje vierde

Het zal nooit meer het zelfde zijn

Alleen nog maar die verdomde pijn

Maar ooit zal ik weer bij je zijn

Dan kom ik naar de andere kant van de lijn

Als ik het einde van het boek heb gezien

Dan zal ik je weer zien !!!!

Mama ik mis je meer dan ooit

 

Tweede kans

 

 

Het is donker om me heen

Het was plots dat alles verdween

Zo in eens alles kapot

Ik werd zot

Hoe kon ik jou toch zo verliezen

Ik had het deze keer niet voor het kiezen

Mijn leven had plots geen zin meer

Ik dacht dit overkomt me niet weer

Dingen spookten door mijn hoofd

Je had me van de liefde beroofd

Alles bleek zo plots zo ver van mij vandaan

Toen je me zei “ het is gedaan”

Ik wist met me zelf geen raad

Was tot niets meer in staat

Kon zelf niet eens meer deftig denken

Kon mijn leventje wel vaarwel wenken

Na veel gefluister en gepraat

Kwam er geen einde aan dit sprookje wat nu verder bestaat

We zien elkaar zo graag

Dus stelde we elkander de vraag

Om verder te gaan met ons leven

Om elkaar de liefde terug te geven

Om samen weer alles te delen

En wat andere ook zeggen het kan ons niets schelen

Ik hou nog steeds van jou

En daarom nog steeds word mijn vrouw

De moeder van mijn kind

Dat zal gedragen worden door de wind

Laat me je prins zijn op de witte knol

Laat mij je deken zijn van het fijnste wol

We hebben elkaar nodig

Jij mij en ik jou

Mijn schat ik hou van jou

Bedankt voor de kans die je me geeft

En weet dat jij en je zoon voor eeuwig in mijn hartje leeft

het duurde al die tijd om te zien
Dat ik ben wie ik ben
En ik mis je, ja ik mis je

Mama vergeef me de tijden dat ik tegen u riep
Vergeef me dat ik niet altijd op rechte pad bleef
Alle stommen dingen ik kan hebben veroorzaakt
En ik was verkeerd,

Mama Ik hoop dat dit je doet glimlachen
Ik hoop dat jij tevreden was met je leven
In vrede met elke keuze die je heb gemaakt

En ik weet dat je geloofde in al mijn dromen
En ik heb ze allemaal te danken aan u, Mama

 

***©WizarD***

 

 

 

Hier stopt het dan

Vechten tegen iets waar je niet tegen opkan

Je geeft het op

Jij zegt hier stop

Maar voor ons komt er nog een zware tijd

Vol lieve woorden en spijt

Tijd die veloren gaat

Als jij niet meer bestaat

Tijd die we nooit meer terug kunnen halen

Zoals in vele kinder verhalen

Niemand had het kunnen voorzien

Maar ik vind dat jij dit niet verdien

Het is maar weer eens de verkeerde die word gehaald

Hij waar ik in geloofde heeft hier weer gefaald

Hoe moet ik hem nu verder vertrouwen

Als hij de muren die wij bouwden

Zomaar in stukken slaat

Als hij zo maar alles begaat

Nu is er niks meer

Alleen nog veel hartzeer

Nu vloeit stilaan alle water naar de zee

En het neemt jij zachte zieltje met zich mee

Daar stopt je strijd

Dan stopt je tijd

Ik zal je dragen op mijn lichaam

Als een schilderij in een gouden raam

Je tekst zal nu eens zoveel beteken voor mij

Ik draag je voor de rest van mijn leven bij mij

 

De ring

 

 

Een ring is lijk een oneindig stukje goud

Een ring hoort rond de vinger van die waar je van houd

Hij heeft geen begin en geen eind

Het is lijk de zon in je hartje wat altijd schijnt

Ik geef je deze ring om je te laten voelen

Wat ik met dit gebaar wil bedoelen

Mijn liefde is voor de rest van onze dagen

En daarom wil ik jou vragen

Wil jij mijn vrouw zijn

Wil jij de moeder van mijn kinderen zijn

Wil jij deze ring dragen

Mag ik dit jou vragen

Vragen om gelukkig te worden met ons gezin

Een gezin wat ik voor altijd bemin

Samen wil ik oud worden

Leven en genieten ,

Mensen gaan nog verschieten .

Ik zie je dood graag

Ik hou van jou

Word jij ooit mijn vrouw ?

Ik zal altijd in onze liefde blijven geloven.

Wil jij me eeuwige trouw beloven

Wil jij met mij aan een altaar staan

En als mijn vrouw door het leven gaan

Ik wil voor je zorgen

Voor vandaag en elke morgen

Ik wil er zijn voor jou en je zoon

Ik vind mijn liefde voor hem zo gewoon

Ik wil je op mijn handen dragen ,

daarom stel ik al deze vragen

Maar één vraag heel speciaal ,

Maak nooit een einde aan dit heel mooi verhaal !

 

 

***©WizarD***

Samen zijn we één

 

Jou ogen kijken me zo angstig aan

Bang dat ik weer weg zou gaan

Je handen trillen

Net of ze niet meer alleen willen

Alleen willen zijn met je gevoel

Een ieder weet wat ik bedoel

Zacht hoor ik je stem in de stilte

Verward voel ik de warmte in de kilte

Ik weet niet wat er met mij gebeurt

Er komt een einde aan de terreur

Mijn hart krijgt weer frisse wind

Wat mijn liefde voor jou bemind

Jij maakt mijn leven weer zo zinvol

Bij jou slaat mijn hoofd op hol

Mijn lichaam beeft bij jou

Je bent zo prachtig zo een mooie vrouw

Kan ik nu stoppen met dromen

Kunnen we nu samen tot rust komen

Jij en ik samen zo vol van liefde

Liefde die jij verdiend

Jij die mijn leven

weer zin heeft gegeven

Ik zal je beminnen

Je kan het niet verzinnen

Maar je kan me alles vragen

Voor jou zou ik mijn leven wagen

Jij en je zoon

Beide zo lief en dood gewoon

Ik zal hem lief hebben als mijn eigen kind

Zorgen dat hij steeds bij ons de liefde vind

Die hij nodig zal hebben om groot te zijn

Om te leven met zijn tegenslagen en zijn pijn

Samen met zijn vijven zullen één blijven

Vechten tegen voor en tegenspoed

Vechten voor ieder als het moet .

Niemand zal ons nog kraken

Ze kunnen ons niet meer raken

Want samen zijn we één

Nooit langer meer alleen

 

***©WizarD***

 

 

Een engel

 

 

Het is weer donker in de straat

Een bevestiging dat de tijd niet stilstaat

Stilaan dooft het licht in mijn hart

Door het leven zo verward

Elke dag een ander gevoel

Geen dag zonder doel

Wist ik maar wat ik moest zeggen

Kon ik het maar uitleggen

Wat er omgaat in mijn hoofd

Waarom mijn kaarsje nu stilaan dooft

Ik kan het niet lang meer verdragen

Om de pijn op mijn schouders te dragen

Ik ben alleen om mijn verdriet te verwerken

Maar ik probeer het niet te laten merken

De pijn heeft mij verzwakt

Het heeft een kloof in mijn hart gehakt

De tijd heelt niet alle wonde

Ik wou dat ik werd gevonden

Door iemand die mij de rust kon geven

Die met mij een nieuwe tijd wou beleven

Die mijn verdriet kon doen vergeten

Iemand die mijn laat weten

Dat ze er is als het me even niet gaat

Ik weet niet of er voor mij zo iemand bestaat

Zouden zo iemand echt bestaan

Of moet het zo verder gaan

Moet ik om zo een engel vragen

Die samen met mij mijn pijn wil dragen

 

 

Zin van het leven

 

 

Nachten zijn zo lang ,

Dagen veel te kort

Het is net of de uren stilstaan .

Ik ben zo bang

Dat het weer zo een dag word

Waar de uren weer niet om gaan

Ik sta op met de pijn van het leven

Met het verdriet wat ik me zelf niet kan vergeven

Ik ga slapen met het geluk van de rust

Maar met de angst dat mijn laatste vuur word geblust

Elk dag steeds weer

Met de angst meer en meer

Niemand die het ziet

Dat het leven er zo zwaar uitziet

Er zijn dagen dat alles gaat

Dat er even geen pijn bestaat

Maar ook zo van die dagen

Dat je mij beter niets kan vragen

Dan doet elk word pijn

Dan wil ik hier liever niet zijn

Dan wil ik het leven even los laten

Even mijn lichaam verlaten

Om elders te zijn

Te genieten van de stilte om me heen

Even niet te denken aan wie we zijn

Om weer wakker te worden met de sleur van het leven

Waar we steeds weer alles aan moeten geven

Om te overleven in onze maatschappij

Mensen zoals wij zijn nooit vrij

Nooit verlost van de pijn

Nooit gelukkig met wie we zelfs zijn

 

 

Soms heb je meer aan de stilte

dan aan lieve woorden

Soms zit je liever in de kilte

Dan op warmere oorden

Vaak heb je geen zin meer

Voel je enkel nog pijn

Je vraagt je af keer op keer

Waarom dit zo moet zijn

Dan is er geen mens die je verstaat

Dat de pijn jou niet loslaat

Niemand die je even wil steunen

Geen schouder om op te leunen

Voor andere is dat zo normaal

Stilaan word het je zelf fataal

Geen mens met zicht op jou tijd

Dat je leven stilaan weg glijd

Dan heb je lever even de stilte

Voor je verder moet in deze kilte

Dan ben je liever even eenzaam

Dat laat je liever iedereen heengaan

Enkel zij die je verstaan

Zal je deur voor open staan

 

Jenny dit is voor jou , je bent een prachtige vrouw ,

Ik hoop dat ik je kan helpen ook in moeilijke tijden

 

***©WizarD***